My story #4 Suïcidale Gedachten

Gepubliceerd op 8 oktober 2020 om 16:20

Daar lig ik dan. In bed. In me eigen kamer, van het studentenhuis waar ik woon. Omringd door leuke en lieve huisgenoten. Ouders die van me houden. Ouders die nog bij elkaar zijn. Vrienden die om me geven. Vrienden waarvan ik sommige al heel me leven ken.

 

Een dak boven me hoofd. Eten in de koelkast. Mijn hele toekomst nog voor me. Drieëntwintig jaren jong en in de bloei van me leven. Iedereen om me heen is gelukkig, content en vol goede hoop. De ene weet al heel goed wat hij wilt, de ander nog niet, maar beide stralen ze geluk uit en genieten ze van het leven.

 

Daar lig ik dan. In bed. Alle mensen om me heen zijn ondertussen al schaapjes aan het tellen in dromenland. Het is laat, te laat om nog wakker te zijn op een doordeweekse dag. Het is diep in de nacht. Mijn gedachtes zijn als een kapotte LP, ze blijven hangen en het is continu hetzelfde. Een stemmetje in me hoofd fluistert de hele tijd ‘ik ga zelfmoord plegen. Ik ga zelfmoord plegen. Ik ga zelfmoord plegen’.

 

Met me linkerhand pak ik een sigaret en steek deze op. Door het poffen van de sigaret in combinatie met wat sad music, weet ik het fluisterende stemmetje eventjes op pauze te zetten. Maar, dat is nooit voor lang. Zodra de sigaret op is, de muziek uit is en ik weer ga liggen, komt het stemmetje weer op. Dit is een continu proces, totdat ik in slaap weet te vallen.

 

De volgende ochtend word ik wakker. Of ja ochtend, zeg maar eerder middag. Iedereen is al enkele uren in de weer met zijn of haar dag. School, werk, eigen bedrijf of simpelweg genieten van een vrije dag. Iedereen is bezig en iedereen is aan het leven. De eerste twee gedachtes die in me opkomen zijn beangstigend. ‘Verdomme ik leef nog’, gevolgd door ‘ik ga zelfmoord plegen’.

 

Terugkijkend op die tijd, met de mindstate die ik nu heb, de dingen die ik onderneem, de stappen die ik gezet heb en nog ga zetten, is het zelfs voor mij bijna niet te geloven dat die beide rollen door mij zijn ingevuld. Het is het bewijs hoe sterk de invloed van gedachten zijn. Gedachtes kunnen je beste vriend zijn.

 

Maar vergis je niet, veel gedachtes zullen je proberen te misleiden. Je dingen te laten doen die je eigenlijk niet wilt doen. Dingen laten geloven, waarvan je simpelweg weet dat ze niet waar zijn. Your mind is playing tricks with you. Wees sterk en hou vol. Uiteindelijk moet je beseffen dat je mind daar slechts met een twee en een zeven zit, bluffend alsof het een straat heeft. Hoewel jij met twee azen, zwaar de overhand hebt.

 

Als je zulke gedachtes hebt, schaam je alsjeblieft niet. Deze gedachtes kunnen door een tal van redenen worden veroorzaakt. Het allerbelangrijkste is dat je hulp zoekt. Waar of wie, maakt in het begin niet uit. Zoek hulp en praat erover. Samen met die persoon kan je dan kijken naar de stappen die je moet gaan zetten om dit op te lossen. Het kan een lang gevecht worden tussen jou en je mind. Maar ik beloof je dat jij uiteindelijk aan het langste eind trekt.

 

Zoek iets wat werkt voor jou, om er mee om te gaan. Voor mij hielp, naast therapie, bijvoorbeeld schrijven, muziek en het af en toe bellen met een goede vriend van me. Er is altijd iets wat het makkelijker maakt om er mee om te gaan, hiermee zeg ik niet dat het daardoor een makkelijk gevecht wordt, maar elk klein beetje vooruitgang moet je jezelf gunnen. 

 

Wees sterk en hou vol. Ik geloof in je!

 

Alleen maar liefde. 

 

Rick Herman Peter

 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.