My story #6 Opening Up

Gepubliceerd op 9 november 2020 om 16:20

Vandaag ga ik het hebben over mijn ervaring op het gebied van jezelf open opstellen rondom je mentale klachten. Zoals ik al eens eerder heb beschreven in enkele schrijfsels heb ik op een gegeven moment een soort ‘depressie/burn-out coming out’ gehad op de sociale media. Echter zijn daar nog wat gebeurtenissen aan vooraf gegaan.

 

Vanaf het moment dat ik wist wat er met mij aan de hand was en ik daar niet meer omheen kon, heb ik vrienden van mij ingelicht. Ik heb ze simpelweg gebeld en mijn verhaal gedaan, wat er aan de hand was, hoe nu verder en hoe ik me op dat moment voelde. Ik ben gezegend met ontiegelijk liefdevolle en begripvolle vrienden. Dus de reacties die ik van hen kreeg waren erg ondersteunend. Dit was van grote waarde voor mij op dat moment.

 

Ook heb ik een moment gepakt om tijdens de training mijn team toe te spreken. Ik had aangegeven dat ik even iets in de groep wilde gooien en ik deed mijn verhaal. Dit was erg zwaar en moeilijk voor mij, maar achteraf was ik blij dat ik het toch gedaan heb! De reacties die ik kreeg waren uiteenlopend. Niet dat er echt negatieve reacties bij zaten, maar ik had een bepaald beeld in me hoofd van hoe men zou reageren. En het beeld in je hoofd en de realiteit zitten niet altijd op een lijn.

 

Ditzelfde heb ik gedaan binnen het studentenhuis waar ik woonde en nog steeds woon. Ik wilde dat iedereen op de hoogte was van alles dat er heeft gespeeld, nu speelt en hoe mijn traject eruit ging zien. Ook hier waren er weer verschillende reacties, maar al bij al heb ik er een fijn gevoel aan over gehouden.

 

Ik denk dat ik uit al die verschillende situaties, zowel online als offline, een bepaalde les heb getrokken. Als je er voor kiest om jezelf open en kwetsbaar op te stellen, doe dit in eerste instantie echt puur voor jezelf! Als jij er behoefte aan hebt dat (veel) mensen in je directe omgeving op de hoogte zijn van je situatie en denkt dat dit een meerwaarde kan hebben in je herstel, het goed voor je voelt en er klaar voor bent; doe het.

 

Hou wel in je achterhoofd dat je de reacties van mensen niet in de hand hebt. Zowel de positieve, negatieve als niet verwachte feedback. Besef ook dat de mensen met wie je het deelt, wellicht helemaal geen ervaring hebben met iemand met mentale klachten. Zoals de situatie nieuw is voor jou, kan dit dus ook nieuw zijn voor hen.

 

Dus neem eventuele negatieve of niet verwachte feedback niet persoonlijk. Jij hebt je verhaal gedaan, jij hebt je kwetsbaar en open op durven te stellen; niks dan lof, complimenten en liefde daarvoor! Besef ook dat jij er tijd voor hebt genomen om jezelf voor te bereiden op deze gesprekken. Wellicht was je hier al snel aan toe, wellicht duurt het wat langer. Maar die voorbereidingstijd hebben zij niet gehad.

 

Het is handig om op voorhand na te denken over wat je wilt zeggen en om in ieder geval nagedacht te hebben over antwoorden op eventuele vragen van hun kant. Vragen als; hoe kunnen wij je helpen? Wat verwacht je van ons? Op welke manier wil je dat wij het gesprek met je beginnen als we ons zorgen maken over je? Dit zijn slechts enkele, maar belangrijke voorbeeldvragen die je kan verwachten.

 

Als sommige personen niet de reactie geven die je had gehoopt en/of verwacht mag je dit best aankaarten (als je hier de behoefte en energie voor hebt). Wel ben ik overtuigd dat er altijd mensen zullen zijn die je meteen de volledige positieve, liefdevolle en empathische reactie zullen geven. Wees daar dankbaar voor en maak gebruik van deze mensen als een ondersteunende factor in je herstel.

 

Wel adviseer ik je het volgende; denk altijd na of, op welke manier en met wie je het wilt delen. Misschien kan je deze vragen zelf beantwoorden, misschien praat je er liever eerst over met je partner, vrienden, ouders en/of je therapeut. Denk na over de reacties die je verwacht en dat de reacties niet altijd overeen zullen komen met je verwachting. En dat dat oké is. 

 

Voor mij persoonlijk was het een goede zet om het op zo groot mogelijke schaal kenbaar te maken voor de buitenwereld. Maar ik begrijp dat dat niet voor iedereen het geval is. Dus doe wat goed voor je voelt en past bij jouw herstel. Want je herstel is het allerbelangrijkste(!) en niet wie het allemaal wel of niet weet. Daarnaast kan je voor verschillende levels van openheid kiezen voor verschillende mensen in je omgeving.

 

Nogmaals, doe wat goed voelt voor jou, bij jou past en als je er behoefte aan hebt, bespreek deze kwesties eerst met iemand die je vertrouwt.

 

Alleen maar liefde.

 

Rick Herman Peter

 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.