Acceptatie complimenten & progessie

Gepubliceerd op 28 januari 2021 om 13:30

Ik merk dat ik de laatste tijd geregeld complimenten krijg. De inhoud en vorm van deze complimenten verschillen van persoon tot persoon. Ook de afzenders zijn uiteenlopend. Soms zijn het mensen die erg dicht bij mij staan zoals mijn ouders of huisgenoten, maar soms zijn het mensen die ik niet zo goed ken. Soms zijn het zelfs mensen die ik helemaal niet ken.

 

Natuurlijk ben ik super dankbaar en trots op het feit dat mensen zich positief uitlaten over wat ik doe en wat voor ontwikkeling  ik heb doorgemaakt. Echter blijf ik het ontzettend moeilijk vinden om deze complimenten te ontvangen en te accepteren.

 

De essentie die hierachter zit verscholen, is makkelijk samen te vatten in één woord: onzekerheid. Hoewel ik tevreden ben over de persoon die ik nu ben, vergeleken met de persoon die ik twee jaar geleden was, ben ik nog niet volledig tevreden. Ergens in mij zit altijd een gevoel dat ik niet goed genoeg ben en dat misschien ook nooit ga zijn.

 

Wanneer mensen zich dan positief uitlaten richting mij, vind ik het daarom moeilijk om de lovende woorden te geloven en accepteren. Ik weet dat dit gegeven een mooi en uitdagend gebied is om mezelf op te ontwikkelen. Hier ben ik deels al mee bezig door het vaker uit te spreken. Als iemand mij nu complimenteert bedankt ik diegene natuurlijk, maar ik geef ook geregeld aan dat ik moeite heb met het krijgen van complimenten.

 

Ik voel me vaak ongemakkelijk en weet me geen houding aan te geven, maar ik benadruk dan wel in het gesprek dat ik het echt heel erg waardeer. En dat op een moment dat ik even alleen ben,  het compliment vaker beter en bewuster binnenkomt bij mij.

 

Los van de factor onzekerheid speelt er nog iets mee in deze kwestie. Het accepteren dat het beter gaat dan eerst, maar dat ik nog niet op mijn bestemming ben, is daar een voorbeeld van. Vrijwel niemand gaat van nul naar honderd in een hele korte tijd (uitzonderingen daargelaten). Ik weet dat ik vertrouwen moet hebben in het proces. Dat de weg van ontwikkeling en verbetering lang en vaak hobbelig is.

 

Ook is de weg niet altijd even goed belicht, waardoor zicht hebben op waar je nu precies bent in vergelijking met vroeger, erg lastig kan zijn. Om toch dit inzicht te krijgen en te houden, helpt het mij om hier af en toe over in gesprek te gaan met iemand. Ook helpt het schrijven over dit onderwerp mij enorm. Daarom voelde ik ook de behoefte om vandaag dit stuk op papier te zetten.

 

Om het even helder en duidelijk uiteen te zetten voor mezelf heb ik een opsomming gemaakt van een aantal punten waar ik progressie op heb geboekt. Veel dan deze verbeteringen had ik twee of drie jaar geleden niet voor mogelijk gehouden. Hiermee hoop ik je ook te kunnen motiveren en inspireren dat vooruitgang, op welk gebied dan ook en hoe onmogelijk het soms ook voelt, écht haalbaar is!

 

  • Van een student die zielsongelukkig is binnen zijn studie, gegaan naar iemand die op zijn plek zit op zijn huidige studie.
  • Van een persoon die vaker wel dan niet last had van paniekaanvallen, naar iemand die er amper nog last van heeft.
  • Van iemand die in behandeling is voor zijn depressie en antidepressiva slikt, naar iemand die zelfstandig en vol energie in het leven staat.
  • Van iemand die regelmatig kampt met suïcidale gedachten, naar iemand die zolang en zoveel mogelijk uit het leven wil halen.
  • Van iemand zonder een concrete visie en doel voor de toekomst, naar iemand die een uitgekristalliseerde visie heeft en stappen zet om het te realiseren.
  • Van iemand die zijn problemen probeerde weg te blowen en zich veel afzonderde, naar iemand die een actief en nuchter betrokken is.
  • Van iemand die gebukt ging onder het stigma en taboe rondom mentale klachten, naar iemand die zich hard maakt om dit te doorbreken in de maatschappij.

 

Ik zou de lijst nog langer kunnen maken, maar ik denk dat het idee duidelijk is. Als je je ontevreden voelt over jezelf, waar je staat en wat je doet. Probeer eens voor jezelf op papier te zetten welke mooie en kostbare ontwikkelingen je al wél heb weten te realiseren.

 

Dit neemt natuurlijk niet weg dat je altijd zal moeten blijven streven naar een betere versie van jezelf. Uiteraard voor jezelf, maar ook zeker voor iedereen om je heen. Want als je zelf positiever en gelukkiger in het leven staat, ben jij niet de enige die daar de vruchten van kan plukken. 

 

Als laatste wil ik je graag nog meegeven dat het vragen om hulp veel kracht en moed kost. Denk dus nooit dat je zwak bent of dat je je aanstelt als je hulp nodig hebt. Het kunnen inzien dat je sommige dingen niet alleen kan én hoeft op te lossen, is in mijn ogen een van de essentiële vaardigheden in het leven. Heb je hier moeite mee, praat erover met je mensen. Er zijn tegenwoordig duizend en een soorten hulp, therapie of hoe je het ook wilt noemen. Ik durf te wedden dat er voor ieder persoon een type hulp is die past binnen jouw puzzelstukjes.  

 

Alleen maar liefde.

 

Rick Herman Peter

 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.