Kwart-Honderd-Jaar

Gepubliceerd op 5 november 2020 om 16:20

Huts. Zo is het opeens 4 november. En voordat ik het weet is er weer een jaar voorbij. Ben ik weer een jaartje ouder geworden (en ook wel een beetje wijzer denk ik). Deze tijd van het jaar is altijd een terugblik moment voor mij, waarbij ik stil sta bij de verschillende gebeurtenissen die hebben plaatsgevonden. Ik sta stil bij alle mooi momenten, maar ook bij de minder mooie momenten.

 

Ik denk dat ik voor iedereen spreek als ik zeg dat dit nogal een heftig en bewogen jaar is geweest. Maar daar ga ik mijn focus nu niet op leggen. De focus ligt op mijn eigen jaar. De ontwikkelingen die ik het afgelopen jaar heb mogen doormaken. De geluksmomenten die ik heb gehad, alleen of met mijn dierbaren.

 

Ik weet haast niet waar te beginnen. Wat is er weer ongelooflijk veel gebeurd! In het afgelopen jaar heb ik mijn therapie afgerond. Heb ik succesvol antidepressiva weten af te bouwen. Heb ik veel mooie mensen leren kennen. Heb ik prachtige momenten meegemaakt met de mensen die al jaren om me heen zijn. Ben ik bij een theatergroep gegaan. Ben ik succesvol overgegaan van het eerste naar het tweede jaar van mijn studie.

 

Heb ik me eigen site gebouwd, vormgegeven en gelanceerd. Ben ik mijn eigen Instagram begonnen. Beide om mijn platform Verslaafd aan Ontwikkeling de wereld in te slingeren. Een platform die echt nog in de kinderschoentjes staat, zoals dat zo mooi heet. Een platform waar ik nu al, zelfs met beperkt bereik, zoveel kracht, energie en liefde uithaal.

 

Ik voel me dankbaar en gezegend dat het zo goed wordt ontvangen. Ik ben dankbaar dat ik mijn eerste livestream optreden heb mogen doen. Ik ben dankbaar dat ik veel mooie berichten heb ontvangen. Berichten van mensen die ik ken, maar ik heb ook zeker mooie berichten van onbekenden mogen ontvangen. Ik ben dankbaar dat ik mijn eerste interview heb mogen afleggen, wat toch een beetje raar en onwennig voelde.

 

Dankbaar dat er in de (nabije) toekomst nieuwe kansen zijn die ik kan en ga pakken. Kansen waarbij ik en VAO een groei en ontwikkeling zullen doormaken. Mogelijkheden waarvan ik veel kan leren en waarmee ik nog meer mensen kan bereiken met mijn verhaal en de boodschap die ik iedereen zo graag wil meegeven. Een boodschap waar liefde voor jezelf centraal staat.

 

Vanochtend toen ik rustig wakker aan het worden was, luisterde ik naar J. Cole die bijna als predikant het nummer Love Yourz voordraagt. Terwijl ik aan het luisteren was dacht ik terug aan een gesprek dat ik gister had. Een gesprek over jezelf vergelijken met. Met wie vergelijk jij je (on)bewust? Wat haal je uit die vergelijking? Kom je er positief, negatief of neutraal uit? Wat voor invloed heeft dat op jou?

 

Hier wil ik het graag nog even over hebben voordat ik dit schrijfsel afsluit. Want je kan jezelf continu vergelijken met iedereen. Je kan je vergelijken met de mensen in je directe omgeving. Door social media kan je je zelfs met de hele wereld vergelijken. Als je wil, kan je er voor kiezen om altijd mensen te vinden die het beter doen dan jij. Maar wat is beter doen dan? Wie definieert dat? En waarom vergelijken we ons toch zo graag met anderen?

 

Natuurlijk vergelijk ik me ook met mensen om me heen. Natuurlijk kom ik daar weleens negatief uit. Ik denk dat we dit allemaal doen. Maar, tegelijkertijd ben ik heel bewust bezig om mezelf zo min mogelijk met mensen te vergelijken. De enige waarmee ik mezelf wil vergelijken is met mezelf. De enige competitie die ik ervaar is met de Rick uit het verleden. Het is mooie, spannende en ontzettend meeslepende competitie.

 

Ik ken succesperiodes en ik heb momenten dat het allemaal even niet wil. Ik win, ik speel gelijk en ik verlies. Maar een ding doe ik niet en dat is me kopje laten hangen. Wat de situatie ook is, ik zal altijd blijven zeggen ‘Ewaja, ik ga er het beste van maken’. Die strijd met mezelf en puur met mezelf is een gezonde motiverende factor om mezelf als mens, op welk gebied dan ook, te blijven ontwikkelen. Dit gegeven zorgt voor een soort tevreden ontevredenheid.

 

Ik ben tevreden met hoe ik mezelf heb ontwikkeld als mens. De groei die ik heb doorgemaakt op verschillende aspecten in vergelijking met de Rick van een jaar geleden. Daar ben ik oprecht ontzettend tevreden over. Maar ben ik al waar ik wil zijn? Nee. Die ontevredenheid zorgt ervoor dat ik altijd weer nieuwe doelen heb. Nieuwe wedstrijden op de agenda heb staan. Wedstrijden waaruit ik weer tevredenheid kan halen en waaruit ik nieuwe doelen kan stellen. Het is een prachtige vicieuze cirkel die zorgt voor groei, ontwikkeling en bovenal geluk.

 

Alleen maar liefde.

 

Rick Herman Peter

 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.