Besef momentjes

Gepubliceerd op 30 november 2020 om 16:20

Toen ik gisternacht zo rond middernacht in me bed lag, leek het alsof de tijd even stil stond. De afgelopen anderhalve week, voelde ik met net even wat minder. Het was wat mistig in me hoofd. Maar hoe die mist zich had gevormd was in eerste instantie niet duidelijk voor me.

 

De afgelopen maanden heb ik weinig momenten van mistvorming gehad. Waarom nu dan opeens wel? Soms is daar niet een eenduidige verklaring voor te vinden. En misschien moet ik ook helemaal niet zoeken naar die verklaring. Het simpelweg accepteren dat je je even wat minder voelt, is voor mij vaak voldoende.

 

Dit accepteren klinkt altijd erg makkelijk, maar in de praktijk is dit vaak toch wat lastiger. Iedereen voelt zich wel eens wat minder, dit is menselijk en dit is normaal. Wel moet je oppassen als dit gevoel wat lang aanhoudt. Wanneer ik in zo’n periode zit dat alles net even wat minder lekker loopt, creëert mijn onderbewustzijn vaak op een willekeurig moment een momentje van besef.

 

In deze momenten staat de tijd even stil. Ik word dan één met mijn gedachten en ga terug in de tijd. Ik besef me alles wat ik heb meegemaakt, alles wat ik heb weten te doorstaan en alles waar ik op dit moment mee bezig ben.

 

Zo heb ik mezelf uit een burn-out en depressie getrokken. Heb ik nachten gevuld met suïcidale gedachten overleefd. Ik ben verliefd geweest en ik heb liefdesverdriet gekend. Ik heb ongelooflijk mooie en pijnlijke momenten in me leven mogen meemaken. Uit dit alles heb ik bijzonder belangrijke lessen kunnen halen.

 

Ook heb ik mijn pad gevonden. Heb ik een visie weten uit te stippelen voor mijn toekomst. Een visie die zowel op persoonlijk als op professioneel vlak actief is. Een visie om mijn eigen wereld en de wereld om me heen een stukje mooier te maken. Het pad dat ik aan het bewandelen ben is een pad dat leidt tot ontwikkeling. Ontwikkeling op erg veel uiteenlopende gebieden.

 

Ook stond ik stil bij alles wat ik nu aan het doen ben. Het tweede jaar van mijn studie is alweer bijna halverwege. De eerste periode van toetsen heb ik succesvol af weten te ronden. Over een aantal weken is het alweer kerstvakantie, daarna begint de tweede toetsingsperiode. Eigenlijk loopt alles qua studie soepel en heb ik er alle vertrouwen in dat ik ook de komende tentamens weer ga knallen.

 

De Verslaafd aan Ontwikkeling movement is nu zo’n drie maanden onderweg. Ik zie me volgers en me bereik langzaam maar zeker groeien. Ik heb al mooie momenten met verschillende mensen mogen meemaken als gevolg hiervan. Zowel online als offline. Ook zit er weer een nieuw en mooi moment aan te komen.

 

Aankomende donderdag ga ik richting Hilversum om mee te werken aan een video van RTL Nieuws. Een video gericht op het doorbreken van het taboe dat heerst rondom het onderwerp depressie. Ik zal mijn verhaal delen met jullie. Dit ben ik natuurlijk al een tijdje aan het doen met mijn schrijfsels, maar toch voelt dit anders. Ik ga voor de eerste keer echt mijn verhaal doen voor de camera.

 

Ik besef dat dit weer een nieuwe persoonlijke mijlpaal voor me is. Waar ik eerst altijd een gesloten boek was, heb ik me de afgelopen jaren steeds opener weten op te stellen, zowel naar mijn eigen kring als de wereld in zijn geheel. Ik streef ernaar om me op dit gebied te blijven ontwikkelen.

 

Wanneer zo’n momentje van besef voorbij is, voel ik me altijd weer helemaal als nieuw. Alsof al de rotzooi en meuk die in het beekje drijft, door de stroming is afgevoerd. Het water is kristalhelder. Alle levensvormen die zich bevinden in dat beekje komen weer tot bloei. Het beekje komt weer tot leven en straalt rust en geluk uit.

 

De belangrijkste les die ik haal uit zulke momenten is samen te vatten in het volgende:

 

Adem in, adem uit. Besef waar je vandaan komt en besef waar je naartoe gaat. Accepteer dat je gevoelens hebt, ga deze niet uit de weg. Goed of slecht. Het water blijft niet voor altijd troebel, uiteindelijk wordt het weer helder. De mist blijft wellicht even hangen, maar uiteindelijk wordt de lucht weer blauw. Geef jezelf de ruimte om fouten te maken, maar ben je bewust van de lessen die verborgen zitten in die fouten. Wat je ook wilt bereiken, je komt er wel. Blijf trouw aan je eigen pad, heb geduld en vertrouw op de magische kracht van het universum. En vergeet nooit dat wat er ook op je pad komt, je sterk genoeg bent om hier mee om te gaan.

 

Een nieuwe maand dient zich weer aan. Een maand gevuld met nieuwe kansen en mooie momenten. Ik heb er weer zin in en ga er het beste van maken! Ik hoop dat jij dat ook doet!

 

Alleen maar liefde.

 

Rick Herman Peter

 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.