Wat houd je tegen?

Gepubliceerd op 4 maart 2021 om 16:19

Ik was laatst wandelen en kwam uit op een mooi open veld aan het water. Of ik nou links of rechts keek, er waren nergens mensen te bekennen. Het was puur ik en de natuur. Ik ging op een boomstam zitten aan de waterkant. De zon reflecteerde op het water en bracht een mooi schouwspel met zich mee. In mijn ooghoeken zag ik af en toe wat eenden dingen doen die eenden doen. Er waaide een zacht maar aanwezig briesje op mijn gezicht, als ik naar boven keek was de lucht hemelsblauw. Aan het begin van deze week heb ik een aantal doelen gesteld. Het feit dat ik überhaupt was gaan wandelen en dus op deze plek terechtkwam, was het gevolg van een van die doelen.

 

Toen ik zat op die idyllische plek, sprong het idee om te werken aan een ander doel in me op. Ik wil namelijk meditatie weer gaan oppakken en er voornamelijk een routine van maken. Zo gezegd, zo gedaan. Ik wist dat ik ergens op mijn telefoon een meditatie app had. Ik koos voor een guided meditation, deed mijn ogen dicht en begon aan de sessie. Na een korte introductie, wat ademhalingsoefeningen en wat inleidende vragen en empowerment werden er een x aantal vragen gesteld. Deze vragen zijn dan ook het onderwerp van dit schrijfsel:

  • Wat wil jij bereikt hebben twaalf maanden vanaf nu?
  • Beeld je eens in dat je deze doelen behaalt hebt, hoe voel je je dan?
  • Wat houd je tegen?

 

De eerste vraag werd gesteld. Wat wil ik bereikt hebben over twaalf maanden? Ik ging rustig nadenken en graven in mijn hoofd. Er werd voorgesteld om drie doelen op te stellen, dus dat deed ik. De precieze inhoud van mijn persoonlijke doelen houd ik liever voor mezelf. Echter hadden deze doelen wel betrekking over verschillende gebieden in mijn leven. Zo stelde ik één doel op het gebied van carrière op, één doel op het gebied van persoonlijke ontwikkeling en één doel op relationeel/sociaal vlak.

 

Er werd gevraagd om deze doelen zo concreet en helder mogelijk uiteen te zetten voor mezelf. Dus deed ik dat. Na een x aantal minuten kwam de vervolgvraag. Ik moest me gaan inbeelden dat ik deze doelen had weten te verwezenlijken. Het doel hiervan was het vertrouwen in me eigen kunnen te vergroten. Dus, twaalf maanden vanaf nu heb ik deze drie doelen bereikt: Hoe voel ik me dan? Welke emoties komen los? Wat gaat er door mijn lijf? Ik ging flink aan de slag met deze vragen in mijn hoofd.

 

Allereest voelde ik mij natuurlijk ontzettend trots en voldaan. Ik heb het toch maar mooi geflikt. Al het harde werk, lange dagen en lange nachten, de strijd, de pijn en de moeilijke dagen zijn het allemaal waard geweest. Ik heb niet opgegeven, heb vertrouwen gehouden in mijn eigen kunnen en ben niet gaan settelen voor minder dan ik verdien. Ik wist wat ik wilde, hoe ik dat kon bereiken en ben er vol voor gegaan. Er gierde een vlaag van geluk en tevredenheid door mijn lijf. Alsof ik echt in dat moment twaalf maanden vanaf nu was. Het is bizar om de kracht van je brein en visualisatie op zo’n manier te ervaren.

 

Dit gevoel en deze gedachtes moest ik wederom even vasthouden. Vervolgens werd de derde en laatste vraag gesteld. Ik moest voor mezelf zo eerlijk en puur nagaan wat mijn tot op heden heeft tegengehouden in het bereiken van deze doelen, of wellicht in het bereiken van andere doelen. Dit is natuurlijk een confronterende vraag, maar een uiterst belangrijke. Het is een vraag die veel vraagt van je reflecterend vermogen. Het jezelf eerlijk en kwetsbaar durven aan te kijken in de spiegel kan moeilijk en pijnlijk zijn. Maar om je doelen te behalen, te groeien als mens en jezelf te blijven ontwikkelen is dit een van de sleutels die je moet gebruiken.

 

Wanneer ik deze vraag voor mezelf aan het beantwoorden was, kwam ik tot een aantal conclusies. Om het inzichtelijk te maken heb ik daar een opsomming van gemaakt:

  • Niet vertrouwen in mijn eigen kunnen en krachten.
  • Ergens het geloof dat ik het simpelweg niet verdien.
  • De meningen van anderen.
  • Bang zijn om te falen.

 

Op veel gebieden ben ik namelijk best wel tegenstrijdig. Een gedeelte in mij is heel zelfverzekerd en overtuigd van mijn eigen kwaliteiten. Maar aan de andere kant zit juist de onzekerheid. Het is erg afhankelijk van het moment, hoe ik me voel en hoe de afgelopen tijd is gegaan op welk gedeelte ik (on)bewust aanspraak maak. Ik streef er dan ook naar om het zelf meer in de hand te hebben. Dus ongeacht hoe ik me voel, of hoe de afgelopen tijd verlopen is, wil ik makkelijker de zelfverzekerde kant weten aan te spreken.

 

Daarnaast is er een gedeelte in mij dat vind dat ik het niet verdien om mijn doelen te behalen. Dat geloof komt denk ik voort uit de onzekerheid die ik hiervoor al benoemd heb. Ik ben vaak in mijn leven erg ongelukkig geweest, heb vele zware stormen moeten uitzitten en het was vaker moeilijk dan makkelijk. Ik denk dat daardoor ergens een gedeelte in mijn zijn, die gevoelens en gedachtes als normaal is gaan beschouwen. Waardoor juist de positieve gevoelens soms onwennig voelen. En ergens het idee dat ik mijn ultieme geluk niet verdien.

 

Ondanks het feit dat ik vaak zeg dat ik schijt heb aan de mening van anderen, en dat is ook zeker zo, is er een gedeelte in mij dat nog steeds heel veel waarde hecht aan de mening van de mensen in mijn (in)directe omgeving. Wanneer ik mij laat leiden door wat andere mensen misschien wel of misschien niet over mij denken, of denken over hetgeen wat ik doe, sta ik minder in contact met mezelf. Dit gegeven kan een grote belemmering vormen in het behalen van mijn doelen. Dit is dan ook iets waar ik graag nog meer stappen in wil gaan zetten.

 

Ik ben vijfentwintig, ben bezig met mijn vierde studie en heb hiervoor nog niks af weten te maken. Heel kort door de bocht kan je dan stellen dat ik in het verleden vaak gefaald heb. Natuurlijk is het niet zo zwart wit, maar in de essentie van me brein is dat helaas soms wel zo. Dat gevoel van vaak gefaald te hebben en alle negatieve emoties die daarbij komen kijken, kunnen mij tegenhouden om nieuwe doelen te stellen. Want wanneer je een doel stelt is er altijd een kans op falen. Het dus niet gaan doen is een manier om jezelf te beschermen tegen de negatieve gevoelens die bij falen komen kijken.

 

Dit schrijfsel heb ik in eerste instantie puur voor mezelf geschreven. Ik vond het belangrijk om bewust stil te staan bij dat moment wat ik een paar dagen geleden had. Het uitschrijven hiervan brengt extra verheldering met zich mee. Daarnaast deel ik het heel graag met jullie omdat. De reden hiervoor is dat ik je wil uitdagen om zelf ook eens aan de slag te gaan met deze vragen. Of je dit nou in de vorm van een meditatie doet, je het voor jezelf opschrijft en/of tekent maakt niet uit. Ga het gewoon doen. Het zorgt voor meer zelfkennis, je leert heel eerlijk te zijn tegenover jezelf. De kans is aanwezig dat er pijnlijke conclusies naar voren komen. Deze conclusies zijn nodig om verder te kunnen gaan, te blijven werken aan jezelf en om uiteindelijk je doelen daadwerkelijk te bereiken.

 

Hoe meer je je bewust bent van alle zaken die jou tegenhouden in het behalen van jouw doelen, des de makkelijker het is om stappen te nemen om juist die zaken tegen te gaan. Herken wat jou tegenhoudt, begrijp waar het vandaan komt en ga vanuit daar werken aan jezelf. Het blijft een proces van vallen en opstaan, maar hoe vaker je het gevecht met jezelf aan gaat, hoe sterker je wordt. Hoe sterker je wordt, hoe meer kracht je hebt om die negatieve factoren, eigenschappen en gedachtes aan de kant te zetten.

 

Om het schrijfsel af te schrijven heb ik een aantal dingen op een rij gezet om mezelf een hart onder de riem te steken. Als ik geen vertrouwen in mijn eigen kunnen heb, wie gaat het dan voor me doen? So fack it en geloof met elke vezel in me lijf dat ik alle doelen die ik stel daadwerkelijk kan behalen. Iedereen verdient het om gelukkig te zijn. Iedereen verdient het om zijn beste leven te leiden. Iedereen verdient het om zijn dromen en ambities waar te maken. Iedereen. Ik dus ook. Ewaja; zolang ik vanuit een pure, eerlijke en juiste manier handel, moet ik simpelweg schijt hebben aan de mening van mensen. Als ik bang ben om te falen en het daardoor niet probeer, heb ik eigenlijk al gefaald. Dus die gedachte slaat helemaal nergens op. Door het een kans te geven en er vol voor te gaan, gun ik mezelf de mogelijkheid dat het me wel lukt.

 

Alleen maar liefde.

 

Rick Herman Peter

 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Peer
5 maanden geleden

Het is weer een heftig en mooi stuk je ontwikkeld je mooi.
we houden van je